Home Nieuwsbrief Zaterdag 11/04/2015: Parijs - Roubaix
Zaterdag 11/04/2015: Parijs - Roubaix
Geschreven door Siegfried   
donderdag 23 april 2015 11:11

Na de leuke rit vorig jaar in Paris-Roubaix met stralend weer, dit jaar er vast van overtuigd om er opnieuw voor te gaan. ’t Zou zeker weer de 145 worden, want Wallers moest er toch wel bij. Ergens ook in het achterhoofd het plan om bij ideale omstandigheden door te rijden tot in Roubaix en dan terug te keren naar Templeuve. Goed voor nog meer dan 20km extra, maar dat zouden we dan wel zien.

.

Zaterdagmorgen na slechte slaap en beginnende keelontsteking (waarom altijd op zo’n dag?) vol goede moed vertrokken en onderweg de ene regenvlaag na de andere. Dat begon goed. Ik passeerde al de Carrefour die er desolaat in de regen bij lag. Enthousiasme begon al te zakken. Aangekomen in Templeuve bike uitgehaald, net als regenvest en dan begon het toch te stoppen met regen. ;-) Na pechnummer en bandje opgehaald te hebben vertrokken richting Haveluy waar de 145 op het parcours zou komen. Onderweg voelde ik al de wind wat opkomen, zeker als windhater niet zo leuk.

Na 41 km in Haveluy aangekomen waar de aansluiting met de wielertoeristen van de Paris Roubaix Challenge gemaakt werd. Denk zo’n 4000-5000 man die het gezellig druk maakten en aangenaam om tussen te biken maar nooit overdreven druk. Daartussen opvallend ook veel mountainbikes overigens, wat vorig jaar niet het geval was. Vorig jaar hoorde ik veel Engelsen, maar nu was het veel stiller door de zwaarte van de rit, maar wel opvallend veel Scandinavische talen gehoord. Kristoff-effect? Ook Duitsers, Italianen, Nederlands en zelfs Australiërs gezien.

In Haveluy dus strook 19 gekregen. Tijdens de week was deze strook al in het nieuws gekomen door de plassen. Die waren verdwenen, maar het slijk niet. In het begin waren de kasseien niet te zien, lagen volledig onder de aarde. Ik was nog bezig een foto te nemen van de eerste kasseistrook, toen ik meteen ook de eerste valpartij zag. Zou een constante worden. Veel meer valpartijen onderweg gezien dan vorig jaar. De eerste strook was er al meteen een die aan de ribben plakte, maar goed doorstaan met de bike en al behoorlijk wat wielertoeristen bijgebeend.

Daarna ging het richting Bos van Wallers en verwonderde het type wielertoerist dat deelnam me ook. Veel sportieve gasten, maar ook bijzonder wat moedige dames, soms zelfs heel modebewuste. Ook behoorlijk wat senioren en gasten met een BMI die het mijne ver overschrijden. Chapeau voor die gasten die dat uitreden! Ondertussen aangekomen in het Bos van Wallers. Vorig jaar daar alle wielertoeristen voorbijgestoken op heel droog parcours. Maar wat was dit zeg. Nog nooit zo slecht gezien. Dit was een slijkstrook met hier en daar een kasseisteen die er op zijn zij uitstak, superglibberig. In de eerste meters lagen er al drie gevallen wielertoeristen , waarvan er een echt niet goed van was. Voordeel was dat iedereen hierdoor traag en behoedzaam reed en de snelheidsfreaks achterwege bleven. Halfweg waren er ook heel wat die op de grintweg ernaast geraakten. Zelf blijven rijden op kasseien, er een paar ingehaald op ’t gemak, maar durfde zelf niet kijken naar mijn kilometerteller om te zien hoe snel. Achter mij drie valpartijen gehoord, maar ook niet omgekeken. Na meer dan 2km behoedzaam bollen het einde gehaald waar iedereen heel tevreden was dat ie er was! Daar passeerde dan ook de bus van de Pinguïns/Boskantrijders die nog aan hun PR moesten beginnen met dat Bos…

Na deze stroken begon het wat beter te worden, jammer genoeg vooral tegen wind… De twee volgende stroken waren droog en doenbaar, onder meer de Pont Gibus waar juist geen TGV passeerde ;-) en de langste strook in Hornaing. Daarna meer zijwind, maar dan kregen we twee mottige stroken, waaronder strook 14 in Tilloy. Miljaar zeg, wat was me dat, zo’n greppels tussen die stenen. Stilaan draaiden we weer op richting wind en dat zou zo blijven voor de vier volgende stroken te beginnen met een van mijn favoriete ondingen, strook 13 in Beuvry-la-Fôret. Naar ik las is deze strook langs de autostrade een korte strook die speciaal voor de koers verlengd werd. Enkel aan het kleur van de stenen kan je zien welk stuk dat is. Wil je een kasseistrook leggen voor de oprit, zoek dan zeker een andere aannemer dan die. Ligt even mottig als het eerste stuk ;-)

Strook 12 was een makkie, mocht wel eens, ondanks de tegenwind, maar dan volgde weer een kuitenbijterke. Strook 11 in Auchy is 4 sterren waard en dat is al snel duidelijk waarom. Miljaar zeg wat voor een onding is dat. Stybar is niet de enige die hier maar beter maakt dat zijn tanden vast zitten. En dan zijn we klaar voor Mons-en-Pévèle, de 5-sterrenstrook. 3km pure kasseihorror met op het einde windtegen en bergop! Daar heel wat bikers gezien die eventjes tot zichzelf wilden komen. O.a. ook een Nederlandse dame die ik moest geruststellen dat het slechtste voorbij was op de Carrefour na en ik als antwoord kreeg dat ze dit nooit meer zou doen…

Dus direct er na nog de rest van de Pevelenberg omhoog en dan gelukkig eens een stuk meewind met oa strook 9 en 8 die door de rugwind en relatief goede staat makkies waren, enkel goed om de benen wat te masseren ;-) Ondertussen naderden we Templeuve, de startplaats waar we konden afslaan. Stond toen al ergens rond de 110km en lang getwijfeld of ik zou stoppen of niet gezien ik wist dat de Carrefour en aanpalende stroken terug tegen wind zouden zijn. Maar ja, een Paris-Roubaix zonder Carrefour is een beetje zoals de Ronde van Vlaanderen zonder de Muur van Geraardsbergen ;-) dus mijn verstand maar weggestoken en doorgereden. Strook 7 in Templeuve aan de molen krijgt maar twee sterren. Enkel de relatief korte afstand kan verklaren waarom dat zo is. Dit is 700m Kasseidokkeren met een grote K. Enkel op de smalle middenrug is ’t een beetje doenbaar.

Daarna ging het richting Bourghelles waar de dubbele strook 6 lag. Hier was het parcours wat gewijzigd waardoor de klim door Bourghelles centrum nog langer duurde ;-( Nu draaiden we af naar Camphin-en-Pévèle en gingen we opnieuw tegen wind voor de rest van het PR-parcours. Camphin is een viersterrenstrook de waardering meer dan waardig. Mottig, met middenrug en daarnaast gekantelde stenen met heel brede voegen… Op het einde stond het vol met mobilhomes, meestal Belgische. Je kwam al echt in de koerssfeer. Ondertussen voelde ik wat gedruppel en dacht nog, een geluk dat we er bijna zijn. Dat we binnen zijn tegen dat het regent…

En dan nadert stilaan een bekend zicht, de start van de Carrefour de l’Arbre. Meer dan 2km kasseiplezier van het hoogste goed. Zoals steeds zou ik op de kasseien blijven ipv de aardegoot ernaast, maar deze keer geen sinecure. Ik was nog maar net opgedraaid toen er een bui viel. Meteen goed voor enkele valpartijen, gelukkig allemaal zonder erg. ’t Werd steeds maar erger en ’t was ook nog eens tegen wind waardoor het moeilijk werd een lijn te volgen. De laatste strook was moordend en dan ook blij dat ik het café van de Carrefour zag. Dan maar meteen de laatste strook van Gruson aangevat, maar ook dat is meer dan 1 km rechte lijn tegen wind en nog erger wordende regen. Man, wat was me dat, nog nooit zo op mijn tanden moeten bijten om vol te houden. Zag maar een biker die net als ik op de kasseien bleef, rest reed er naast. Net op het moment dat ik het einde haalde, stopte de regen J

Daar stopte onze rit op het parcours. Nog 10km terug naar Templeuve, meestal tegen wind. ‘k Was al pompaf dus mogelijke doorrit naar Roubaix wijselijk achterwege gelaten. Aangekomen met 146,5km op de teller… Nog net Stephan en enkele maten van hem gezien die kort vertelden over hun compagnon die onfortuinlijk op de parking gevallen was. Na bike weggestoken te hebben en droge kleren aangetrokken te hebben, nog doorgereden naar Moen, maar café ’t Centrum was blijkbaar in verlof. Moe maar voldaan thuisgekomen. Vandaag met een half oog (kreeg ze toch niet verder open) naar de koers gekeken die er véél droger bij lag dan zaterdag (die profrenners zijn toch softies hé ;-) ) Wel een uiterst pijnlijke heup, wellicht ergens verkeerd op de bike gezeten toen ik aan ’t afzien was. Hopelijk morgen beter, maar ja, beter dat dan een gebroken heup zoals Stephans maat. Hopelijk vlot herstel voor die gast!