Home
Zaterdag 24/10/2015: Oekene

Met nog altijd wat last van de rug (of heup, begin te twijfelen wat het juist is) wijselijk voor Oekene gekozen, plus was heel wat dichter voor aanvaardbaar parcours van de streek. Gezien Dimi op uur stond, ook voor een wat vroeger startuur gekozen, 12.30, wat eigenlijk best aangenaam was. Dicht parkeren en kalm op het parcours. Ook Stic en Sam stonden aan de start al klaar. Nog wat affiches voor de TOF uithangen en ondertussen arriveerde ook Dimi met twee fietsen, eentje voor hem en eentje voor Sam. Na de laatste keuring van start langs de nieuwe kliniek in opbouw en doorheen tal van Oekense krieren ging het aan een goed tempo over een zonovergoten landschap. Het duurde nogal lang tegen dat 'k het tempo kon volgen, maar na tijdje toch kunnen volgen.

.

We reden richting Gullegem waar we een vroege eerste bevoorrading hadden en meteen daarna een pittig stukje offroad richting de autostradetaluds van Gullegem. Stic en Dimi hadden goede benen en gelukkig wachten ze na de taluds op Sam en mezelf. Via een wat ongebruikelijke route reden we richting Moorsele en de oude spoorweg om zo terug naar groot-Ledegem te gaan. Onderweg passeerden we een grasland waar behoorlijk wat volk stond. We keken omhoog en zagen plots een tiental parachutes neerdalen. Even dachten we aan enkele nieuwe vluchtelingen, maar wellicht was het gewoon de parachuteclub van het vliegveld van wevelgem ;-) . Dit lokte meteen heel wat herinneringen op bij Sam.

Aan de splitsing van de 48-63 in Ledegem kozen we voor de 48. We naderden nu Beitem waar parcourskennis bij een op het eerste zicht onschuldig voetwegelke van kapitaal belang was. 'k Kende het wegelke en wist dat er halfweg een superdrassig stukje van een 3-tal meter lag. Toevallig reed ik vooraan en kon er gemakkelijk rond laveren, net als Dimi die het stukje ook kende. Sam kende het niet en bleef haperen met de obligatoire valpartij erbij. Naar we hoorden, was het een mooi zicht, vast in de klikpedalen en wijdbeens op de grond. Een Brigandbiker die achter Sam en Stic reed ging er pardoes ook van overkop. Dimi en ikzelf hadden dit niet gezien en reden ver voorop tot Sam en Stic terug aansloten net voor de tweede bevoorrading in Beitem, ergens bij een veld prettige pret.

Daarna was het tijd voor rondjes rijden in Rumbeke met onder meer een passage langs de 'Apekerk' en een tentenkamp bij de quasi enige kasseiweg die Rumbeke rijk is. Mijn medebikers dachten aan een achtergelaten festivalweide of vluchtelingenkamp, maar nee, dit was Kunst. Zet een 30tal rode plooitentjes in een veld in enkele rijen, zet er een zonnecel op en je hebt lichtgevende kunst! Daarna richting de Rumbeekse Kleiputten die uitzonderlijk droog lagen. Stilaan begon het tempo te stijgen en in een van de rechte landelijke wegen in Rumbeke/Oekene lanceerden Dimi en Stic nabij het einde hun slotsprint. Sam en ikzelf probeerden te volgen. Een snelle blik op de kilometriek toonde dat ik plots 38.5 reed en toch naderde ik Dimi en Stic niet, die zoals bleek op een bepaald moment 40 reden. Ook Sam bleef in de dichte achtervolging, ook met 38 op de teller. Gelukkig brak een traktor het tempo van Stic en Dimi en kwamen we met zijn drieën tegelijk aan. Sam volgde kort nadien.

Na de bikewash volgde een douche in een garage waar een prima zelfgemaakte constructie stond, die heel degelijk werkte. Sam kreeg even een koude douche toen een onverlaat de warmwaterkraan dichtdraaide ;-) Daarna nog een deugddoende après, weliswaar zonder grenadine, maar wel met elk twee tandenborstels als cadeau ;-) Leuke zaterdagnamiddag en bijna de zaal gesloten met Stic en Sam nadat Dimi richting smulwandeling was vertrokken. Nu enkele zaterdagen zonder bike door werk en TOF-tocht.